­

We hebben iets...
voor jou en voor jou
en voor jou

extra akb button

agenda 5a

coronavirus

senff front“Door mijn geloof in God sta ik er in mijn leven en in mijn werk nooit alleen voor. Ik durf mij in te zetten voor de medemens omdat ik erop vertrouw dat Hij mij steunt vooral in uiterst moeilijke situaties. De Eucharistieviering hier in Assen, maar ook die op de missiepost in Tanzania geeft mij de spirit om mij actief te blijven inzetten.”

Het is de levensfilosofie van een kleine man met een schijnbaar ontembare energie: onze parochiaan Frans Senff, tropenartsvrijwilliger in Tanzania en oud-Asser huisarts.

Hij werd in 1953 geboren in Jakarta. “Als gevolg van de politieke situatie in Indonesië vertrokken mijn ouders met ons gezin in 1955 naar Nederland. Ik ging daar naar katholieke scholen. Tijdens mijn middelbare schoolperiode werd ik geïnspireerd om arts te worden door de tv-serie "Memorandum van een dokter", waarin de destijds jonge Bram van de Vlugt de rol speelde van een jonge huisarts die zich inzette voor de arme Schotse bevolking.”

Studie
“In 1970 ben ik begonnen met de studie geneeskunde aan de destijds Katholieke Universiteit Nijmegen. Ik kreeg een stageplaats sociale geneeskunde in Nigeria waar ik drie maanden verbleef in een plattelandsziekenhuis. Het fundament om daadwerkelijk tropenarts te worden was gelegd.”
In 1980 vertrok ik naar Nigeria om tropenarts te worden in een plattelandsziekenhuis. Hier heb ik met grote voldoening gewerkt tot medio 1983. Helaas is in die periode mijn partner, ze was ook tropenarts en samen met mij werkzaam, overleden aan een tropische ziekte.
Gelukkig nog net in Nederland waar we destijds met grote spoed naar waren teruggekeerd. Het gaf mijn vertrouwen in God een enorme deuk, maar later sloeg dit om in een gevoel van dankbaarheid dat God haar op mijn pad heeft gebracht, al was het voor een korte periode.”

senff2Huisarts
Van 1985 tot 2013 ben ik met veel voldoening huisarts geweest in Assen. De liefde voor het werken in de tropen bleef echter kriebelen en ik nam het besluit om in 2003, het jaar dat ik vijftig werd, mijn werk als huisarts te willen combineren met mijn inzet voor de arme bevolking in Afrika. Na een bijscholing kwam het Endulen hospital in Noord-Tanzania op mijn pad. Het ziekenhuis heeft 110 bedden. Er is een chronisch tekort aan personeel, medicijnen en middelen.

Twee keer per jaar zeven weken zet ik mij nu in voor de arme Maasai bevolking in Noord-Tanzania. Zou dat de bedoeling van God zijn? Ik geef er maar gehoor aan. De periode in Nederland benut ik om de medische zorg van het ziekenhuis te verbeteren door middel van donaties.
Zo is de operatiekamer al enorm opgewaardeerd, is de postoperatieve zorg door middel van gedoneerde patiëntmonitoren verbeterd, wordt er personeel in Tanzania opgeleid, is er een bloedbank opgericht en kon er vorig jaar een nieuwe auto voor de buitenposten worden gedoneerd. Het geld komt op vele manieren binnen. Op verschillende plaatsen zijn breiclubs actief voor truitjes/mutsen en sokken ten behoeve van de patiënten. In de locatie Assen zamelt de Katholieke Vrouwenvereniging geld in.

Maasai
Het ziekenhuis geeft medische zorg aan meer dan 80.000 Maasai, die in een gebied leven ter grootte van Groningen, Friesland en Drenthe. Momenteel heeft het oude röntgenapparaat het begeven en ben ik een fondsenwerving hiervoor begonnen. Het project wordt ondersteund door Stichting Wilde Ganzen. Het apparaat kost 60.000 euro. Als de fundraising 40.000 euro oplevert, zal die stichting 20.000 euro toeleggen. Momenteel staat de teller op bijna 15.000 euro. We zijn er dus nog niet....

Elke donatie is van harte welkom en elke euro komt geheel ten goede aan het nieuwe röntgenapparaat. Uw donatie kan worden overgemaakt naar bankrekening: NL39INGB0001988400 ten name van: F.A. Senff onder vermelding van “Röntgenapparaat Endulen hospital”.

Vertrouwen
“Ik hoop dit werk nog jaren te kunnen voortzetten. Iedere keer als ik met pijn in mijn hart naar Nederland terugkeer, plan ik mijn volgende bezoek weer in en zeg dan: "Mungu akipenda nitarudi tena", zo God het behaagt, kom ik weer terug. Dat vertrouwen laat ik niet los.”

Ton Kuis

­