­

We hebben iets...
voor jou en voor jou
en voor jou

agenda 5a

Ruzie en verdeeldheid…. Tot een andere conclusie kun je niet komen, wanneer je luistert naar de laatste woorden van het evangelie vandaag. Families die met elkaar overhoop liggen, vanwege een keuze voor een geloof.  Van elkaar vervreemd…. Een splijtzwam…
Niet direct een voorbeeld van het gezin als hoeksteen van de samenleving, zullen we maar zeggen… En dan de niet mis te verstane opmerking van Jezus of wij soms denken dat hij vrede op aarde kwam brengen?

Ja, dat dachten wij inderdaad….  Sterker nog: het is zelfs één van de kernen van het geloof zoals ons dat is overgeleverd… Zingen we met kerst niet:  vrede op aarde onder de mensen in wie Hij welbehagen heeft… Is Jezus dat misschien even vergeten? Of is de profeet Jesaja vergeten, die de Messias aankondigde als vredevorst?

Wat is de bedoeling van Jezus vandaag? Vredelievendheid of te vuur en te zwaard bevechten waar je in gelooft…. Het brengt ons in verwarring…    En niet alleen ons hoor…. Velen hebben vragen gesteld bij deze tekst. Goed lezend of luisterend zul je merken dat Jezus niet oproept tot verdeeldheid. Het is niet zijn doel om dat te doen.
Het is niet iets dat hij verkondigt…Hij roept vandaag uit hoeveel verdeeldheid er kan ontstaan, wanneer mensen zijn boodschap en levenswijze gaan volgen.  

Hij merkt, al rondgaande en predikend, dat er tweedracht kan ontstaan. Hij verzucht en lijdt er onder dat de consequenties van boodschap vaak groot zijn. Hij merkt de gevolgen onder zijn leerlingen; Hij voorziet dat het voor hen geen gemakkelijke weg zal worden, na zijn dood. Na zijn dood, want Jezus spreekt vandaag over het doopsel dat hij moet ondergaan.  Daarmee bedoelt hij zonder twijfel de “vuurdoop” van zijn lijden en sterven.

Het staat echt wel als een paal boven water dat Jezus een man van vrede is. Maar je hebt “vrede”  en zoiets als “lieve vrede”. De vrede van Jezus is de vrede die wij elkaar toewensen bij de vredeswens.   Het is een vorm van vrede die best een moeilijke weg kan zijn. De “lieve vrede” is vrede waar wij vaak genoegen mee nemen, omdat het ons het beste lijkt. Ze is echter bedrieglijk. Ze bedekt dingen. Vaak zien we niet eens wat verborgen is en bedekt. Soms weten we het wel, maar ach….  Tot het opeens echt mis gaat en de vlam in de pan slaat…

Een goed voorbeeld is de zaak die nu speelt rond de miljardair Epstein:  tientallen jaren misbruikt die man al tieners en minderjarigen.  In grote aantallen en hij gebruikt ronselaars om ze met valse voorwaarden binnen te halen. Hij deed dat op meerdere plekken ter wereld. Het kan toch niet anders dat velen daarvan geweten moeten hebben… Het was te grootschalig en te onbeschaamd… En nu slaat dan de vlam in de pan en de man slaat waarschijnlijk de hand aan zichzelf.
Een machtig man , met een bedrieglijke vriendschappelijke omgang met de andere machtigen der aarde…. Een en al vriendschap en gezelligheid…. Maar niet heus…

Kijk: laten we de dingen bij de naam noemen en de zaken opengooien. Zo deed Jezus dat ook: schijnheiligheid benoemde hij; onrecht benoemde hij; soms subtiel, soms overduidelijk. Iemand die dat doet, maakt niet alleen vrienden. Maar kan ook verdeeldheid brengen…

Wat is dan die vrede van Jezus wel? Een vrede die uitgaat van het recht en het welzijn van  ons allemaal. Gebaseerd op liefde en verbondenheid. Een vrede die ieder mens op waarde schat en gelijk laat zijn in de ogen van God. En dat geeft innerlijke vrede die uitstraalt naar buiten. Dat is de vrede die je in jezelf en met God kunt vinden. Die je handelen bepaalt. Als dat je pad is, kun je wel tegen zaken oplopen. Je gaat andere keuzes maken. Voor Jezus betekende het uiteindelijk zijn “vuurdoop”.

Maar stel je voor dat een vrouw volgeling van Jezus wordt. Zij maakt dan zijn manier van leven tot de hare. Dat heeft gevolgen in haar omgeving. Alleen al het feit dat Jezus vrouwelijke volgelingen had, heeft al een enorme impact. Dat was men in die dagen niet gewend. Het was ook vaak ongewenst. Een manlijk gezinshoofd maakte de keuzes voor een familie. Zie hier al de wortels voor onbegrip en verdeeldheid bij ouders en broers….
En wat te denken van een oudste zoon die zijn verantwoordelijkheden voor een familie ter zijde legt en volgeling wordt van Jezus….? Keuzes hebben gevolgen.
Zeker in een samenleving waar het individu ondergeschikt is aan de belangen van een groep. Dat laatste lijkt bij ons nu minder te spelen.

Wij leven in een ander soort maatschappij. Wij hebben misschien eerder te maken met doorgeschoten individualisme.  Vrijheid,  je niet meer binden aan een ideaal….
Welvarend zijn we meestal wel redelijk… We leven ook in vrede in dit land. Maar soms lijkt een steen die in het water wordt gegooid al genoeg om onverdraagzaamheid naar boven te laten borrelen…

Kennen wij persoonlijk ook de vrede die Jezus bedoelt? En kan ons dat helpen om een goed leven te leiden? Ik denk het wel:  de evangelische vrede heeft te maken met het zien staan van de ander…. En desnoods een beetje ruimte maken voor elkaar. Het besef dat wat wij doen of laten,  gevolgen heeft voor iemand anders. Wat wij doen heeft gevolgen:  het plaatst ons voor keuzes. De klimaatdiscussie is daarvan ook een goed voorbeeld.
Jezus besefte in zijn dagen heel goed dat zijn weg en voorbeeld mensen in dilemma’s bracht. Daarover gaat het evangelie van vandaag.

Christen-zijn is niet bedoeld als een soort hobby die je erbij doet in je vrije tijd. Het is een levensstijl;  een levensweg. En hoe meer wij terecht komen in een maatschappij waarin je als christen tot een minderheid behoort.  En het dus niet meer zo vanzelfsprekend is om christengelovig te zijn, des te meer komt het erop aan om te weten wat het dan betekent voor jou om wel gelovig te zijn.
Hoe werkt dat voor jou. Hoe werkt dat voor ons als gemeenschap. Iets om over na te denken.

Amen

­