­

We hebben iets...
voor jou en voor jou
en voor jou

afscheid tolboom

agenda 5a

coronavirus

Lezingen: Zach. 9,9-10 en Mt.11:25-30

Beste zusters en broeders,
Anderhalve week geleden nam de jongerenwerker van de Protestantse Gemeente Assen contact met me op. Hij wilde mij interviewen over ‘bidden’. En dat interview moest dan gefilmd worden en gebruikt worden in een gestreamde kerkdienst over dat thema. Moedig van deze jongerenwerker om dit thema bij de kop te pakken, maar ik merkte wel aan hem dat het allemaal nog niet zo gemakkelijk voor hem was de verschillende aspecten van ‘bidden’ in beeld te krijgen.

‘Bidden’ – Doorheen de tijd hebben heel veel mensen op allerlei manieren gebeden. En niet alleen christenen! Ook andersgelovigen bidden: islamieten, hindoeïsten, boeddhisten, noem maar op, ze hebben allemaal manieren om hun hart te verheffen om zo in contact te komen met een hogere werkelijkheid. Of ze nou hun handen vouwen, of ze nou knielen, of ze nou bidden met of zonder woorden of met of zonder vastgestelde formules, het maakt allemaal niet uit: heel veel mensen bidden, heel veel mensen zoeken contact met God of het goddelijke.

‘Bidden’ – De Bijbel staat er vol mee. Heel simpel gezegd, zeggen we wel eens: bidden is praten met God. Als we lezen over Adam en Eva in de Hof van Eden, dan zien we dat ze nog in een soort onbekommerde relatie staan tot hun Schepper. In die verhalen lijkt het wel of ze een soort rechtstreeks communicatie met God hebben. Adam en Eva dwalen door het paradijs dat God hun heeft gegeven, maar ook God is daar. Het lijkt in die verhalen wel of Hij daar lijfelijk aanwezig is. God is in die paradijsstory iemand met wie ze bijna vanzelfsprekend omgaan. En het lijkt wel of aan die vanzelfsprekende omgang met God óók een einde komt, als zij het paradijs moeten verlaten.

‘Bidden’: moet je om te kunnen bidden een volmaakt mens zijn? Kunnen alleen die mensen bidden die geen vlek op hun levensblazoen hebben? ‘Bidden’ is voor iedereen! Hoe middelmatig je ook bent… Welke misstappen je ook hebt begaan… In welke goot ook je leven terecht is gekomen… Altijd kun je je handen vouwen, altijd kun je je hart verheffen tot God. Koning David was een biddend mens, maar lees je over hem in de Bijbel dan zie je dat hij een halve of een hele bandiet was. Hij was bepaald niet een man die rechte wegen ging. Dat zal hij van zichzelf wel geweten hebben, maar hij wist wel de weg naar God…

‘Bidden’… heb je het idee dat je met mooie woorden en goed geformuleerde volzinnen je gebed moet vullen? God kijkt dwars door al die mooie woorden en formules heen. Dus kun je die mooie woorden en formules wel achterwege laten, dat maakt het bidden wel zo gemakkelijk! Een veelheid van woorden heb je voor je gebed niet nodig. Eens hoorde ik van een parochiaan het volgende verhaal. Grootvader had een boerderij, en samen met zijn zoon dreef hij die boerenplaats. Dat ging prima, maar wat gebeurde er? Op een gegeven moment verscheen die zoon niet meer op de boerderij. In geen velden of wegen was hij te bekennen en grootvader moest het werk alleen doen. Toen hij zijn zoon toevallig een keer trof, wilde hij toch wel weten wat er aan de hand was. ‘Nou’, zei de zoon, ‘dat zal ik je vertellen’. ‘Ik ben gegrepen door het geloof. Twee dorpen verderop woont een evangelist, die een gemeente heeft gesticht, daar hoor ik nu bij. En elke dag ga ik ernaartoe, en dan zijn we de hele dag aan het bidden’. Grootvader, trouwens een heel gelovige man, was niet erg onder de indruk van dit verhaal. Hij zei: ‘Huh, bidden – drie woorden: Heer, help mij!’. Voor bidden heb je niet veel woorden nodig.

‘Bidden’ – je hebt er niet veel woorden voor nodig. En als je bidt ‘Heer, help mij!’, dan heb je daar maar een paar seconden voor nodig. Toch besteden we wel eens veel meer tijd aan gebed. Doen we dat omdat we denken dat God dan eerder ons gebed verhoort? ‘Mijn kind is ziek en dan besteed ik maar liefst drie kwartier aan gebed om genezing. God zal daar meer van onder de indruk zijn, dan een schietgebedje van twee seconden. En als God meer onder de indruk is, dan zal Hij wel eerder overgaan tot verhoring van mijn gebed…' Mensen, ik denk dat dat zo niet gaat. Dat zou al te menselijk over God gedacht zijn. Misschien mag je het zo zien: alle tijd die een mens in gebed tot God doorbrengt, kun je vergelijken met de tijd die je doorbrengt met een vriend of een geliefde. Je zit met je partner in de auto en je zegt tegen hem of haar: Moet je kijken, die klaprozen, wat bloeien ze mooi! Is dat een opmerking waar je wat mee verdient? Nee, helemaal niet. ’t Is een opmerking die het contact dient, het is contact om het contact. Je zit met je partner in de auto en je plaatst wat aardige of minder aardige opmerkingen over medeweggebruikers. ’t Is allemaal contact om het contact. En zo is het volgens mij met bidden ook: je staat in een relatie met God, en alles wat je doet of laat, of spreekt of zwijgt in je gebed, is contact om het contact.

‘Bidden’ – In het evangelie van vandaag hoorden we Jezus zeggen: ‘Ik prijs U, Vader, Heer van hemel en aarde,…’ Jezus richt zich in gebed tot God. Vanuit die gebedsverbondenheid met God leefde Jezus Zijn leven voor de Ander met een hoofdletter en voor de ander met een kleine letter. Zo moeten ook wij maar biddend in het leven staan. Misschien staat het ver van ons af, maar …bidden is bidden. Of het nu tweesecondengebedjes zijn of dat we er meer tijd voor nemen. Als we geloven dat God er is, dán is Hij er voor ons en voor de wereld, maar dan mogen we ook met Hem communiceren. Hoe we dat doen? Ieder op zijn of haar eigen manier. Het kan niet anders. Maar laat het niet achterwege, want zonder die gebedsverbondenheid met God missen we kracht en liefde van boven.

AMEN.

­