­

We hebben iets...
voor jou en voor jou
en voor jou

afscheid tolboom

agenda 5a

coronavirus

Lezingen: Jes.55,10-11 en Mt.13,1-9.

Beste zusters en broeders,
’t Is wel interessant in je leven eens op zoek te gaan naar momenten, naar woorden, naar gebaren die – ook al leken ze aanvankelijk klein en van weinig betekenis – richting hebben gegeven aan je leven. De eerste keer dat je door je vader op de tractor werd gezet… Toen wist ik: ik word boer! Eens kwam ik iemand tegen die computerdeskundige was, hij was er heel goed in, maar invulling aan zijn leven gaf het hem niet. Toen werd zijn moeder ziek en nam hij de zorg voor haar op zich. Eerst merkte hij het niet, maar een zaadje was gezaaid, en blijkbaar in vruchtbare bodem gevallen: hij zei de computers vaarwel en ging de zorg in.

‘Een zaaier ging uit om te zaaien’, dat verhaal vertelt Jezus ons vandaag. En die zaaier, dat is natuurlijk Jezus of – zo je wilt – God. En het zaad – iedereen begrijpt het – dat is het Woord van God. Maar is dat de enige uitleg die mogelijk is van deze gelijkenis van Jezus? Of mogen we ook anders tegen dat verhaal aankijken? Een zaaier ging uit om te zaaien… Is dat óók niet het verhaal van elke mens. Met wat je doet en met wat je zegt, bewerk je iets, realiseer je iets, en daarvan moet je je bewust zijn. Er zijn altijd mensen die zich er niet van bewust zijn dat ze iets bewerken met wat ze zeggen en met wat ze doen. ‘Ze zeggen maar wat’, of ‘ze doen maar wat’, en staan onverschillig ten opzichte van wat het uithaalt, ten opzichte van wat ervan komt. Vanuit het oogpunt van het geloof lijkt het me niet heel sociaal om zo in het leven te staan. Alles wat je doet en alles wat je zegt, heeft betekenis en heeft een bepaald resultaat. Wees je daarvan bewust. Probeer in ieder geval met alles wat je doet iets positiefs bij te dragen aan je eigen en aan andermans leven. Het zaad dat je in je dagelijkse leven uitstrooit, daar moeten bloemen uitkomen en geen distels. De mensen om je heen moeten zich kunnen optrekken aan wat je doet en aan wat je zegt, ze moeten er niet door terneergeslagen worden. Alles wat je doet en laat, alles wat je zegt en zwijgt, zie dat als het zaad dat je om je heen uit mag strooien. Dat zaad, daar moet iets goeds en iets moois uitkomen. Want je medemensen moeten daarmee verder.

In mijn inleiding op de viering had ik het over dat onmeetbare en onweegbare van de oogst van het Woord van God. De druivenoogst van een Franse wijnboer kan gewogen worden, en ook de graanoogst van een akkerbouwer, maar heeft God een weegschaal voor de oogst van Zijn woord? Heeft God een meetlint voor het meten van de opbrengst van Zijn woord? De oogst van Gods woord is niet te meten en niet te wegen. Maar daarom kun je nog niet zeggen, dat er geen oogst is, want die is er wel degelijk. Waar mensen om elkaar geven, waar echte liefde heerst, waar mensen zorg dragen voor de schepping van God en die uit alle macht proberen te bewaren voor komende generaties, dáár – kun je zeggen – is Gods woord in vruchtbare aarde gevallen. Dáár zie je dat het vrucht draagt.

Soms zijn we de zaaier, maar in het verhaal dat Jezus ons vertelt, zijn we de aarde, de grond, waarin het zaad terecht moet komen. Het zaad van Gods woord kan geen vrucht dragen in een leven dat geforceerd enthousiast doet over het geloof. Het woord van God vraagt om standvastig vertrouwen. Natuurlijk is Jezus’ Boodschap een Blijde Boodschap, maar die blijdschap is soms een verborgen blijdschap en kan alleen maar blijdschap genoemd worden, als die echt is. Met dat Woord van God mogen we elke dag die God ons geeft, weer beginnen. Dat Woord van God begeleidt ons en het is aan ons om daar elke dag opnieuw open voor te staan. God houdt je bij de hand, maar…dan moet jij je medemens niet laten vallen! God steunt je, maar dan mag ook jij anderen ondersteunen, als ze in de troubles zitten. God troost je, maar dan kun ook jij van betekenis zijn voor mensen die verdriet hebben. Wat God voor ons is, daarvan mogen we doorgeven aan de mensen om ons heen, en niet alleen de mensen, want de schepping is breder dan alleen de mensheid.

Het zaad wordt gezaaid, ook in ons hart en in ons leven. Aan ons is het om ons hart vruchtbare grond te laten zijn. Aan ons is het om eindelijk eens die harde stenen eruit te halen. En als je dan toch bezig bent, haal dan al die distels er ook even uit. Als het dan zover is, kan God Zijn woord in ons leven uitzaaien en wens ik Hem en ons een goede oogst…

AMEN.

­